Równonoc wiosenna to moment, w którym Ziemia, podczas wędrówki wokół Słońca, przekracza punkt, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik. Dzięki temu zjawisku dzień i noc trwają równo po 12 godzin. Równonoc wiosenna na półkuli północnej ma miejsce 20 lub 21 marca. Po równonocy wiosennej każdy następny dzień jest dłuższy od poprzedniego. Dzieje się tak aż do przesilenia letniego.
Równonoc wiosenna jest zjawiskiem astronomicznym, którego data ulega niewielkim przesunięciom. Wiosna kalendarzowa zawsze rozpoczyna się 21 marca i ma istotne znaczenie w polskiej kulturze. W pierwszy dzień kalendarzowej wiosny topimy Marzannę, czyli kukłę symbolizującą zimę. Pierwszy dzień wiosny to również Dzień Wagarowicza. Właśnie wtedy w szkołach organizowane są specjalne zajęcia, a także wyjścia integracyjne. W Dzień Wagarowicza wielu uczniów decyduje się na wycieczkę do parku lub galerii handlowej zamiast uczestnictwa w obowiązkowych zajęciach.
Miłośników nieba w okresie wiosennym czekają obserwacje gwiazdozbiorów - szczególnie Lwa, Panny i Wolarza. Każdy z nich zawiera jasną gwiazdę, które razem tworzą tzw. Trójkąt Wiosenny. Nazwy gwiazd w kolejności wspomnianych gwiazdozbiorów to Regulus (inna nazwa: Serce Lwa), Spica (Spika, znana też jako Kłos) i Arktur. Z kolei na początku wiosny wieczorem na niebie widać Oriona oraz gwiazdę Syriusz – najjaśniejszą na nocnym niebie.
W trakcie tegorocznej wiosny będą dość dobre warunki do obserwacji planet. Przez cały ten czas wieczorem widoczny będzie np. Mars, zachodzący przed północą. (Dopiero w maju zacznie zachodzić wcześniej).